Aangenamer Leven

Leven zonder pijn

2010-09-24T09:32:00.004+02:00

Gewoon iets persoonlijks

Hoe zou je de wereld pijnvrij kunnen maken?
Hoe zou je de mensen die 24 uur per dag leven met een ondraaglijke pijn weer pijnvrij, gelukkiger en blijer kunnen maken?
Hoe zou je de wereld aangenamer kunnen maken voor iedereen?
Wie kan het 'totaal' antwoord op deze vragen geven en ook uitvoeren?

Mijn antwoord:
"Ik weet het niet." Ik weet het echt niet. Ik moet het antwoord op veel vragen schuldig blijven. Dat doet mij dan weer pijn. Pijn omdat ik niet iedereen kan helpen die pijn heeft. Waarom moeten mensen toch pijn hebben? Vragen en gevoelens waar ik nog absoluut geen antwoord op heb of oplossing voor handen heb. Vragen die constant in mijn hoofd blijven ronddolen en waar ik het antwoord wellicht nooit op zal krijgen.

Opgeven of doorgaan
Maar toch geef ik niet op. Ik geef niet op en hoop met mijn inzet een bijdrage te kunnen en mogen leveren om het leven voor iedereen aangenamer te maken. Dat lukt soms gelukkig heel goed. Soms kan en mag ik meehelpen om mensen gelukkiger te maken. Dat maakt ook mij dan weer gelukkig. Helpen om mensen net dat extra zetje te geven om iets dichter bij zichzelf en de maatschappij te komen.Heerlijk. Dan ben ik dankbaar, blij en gelukkig. Dan weet ik dat ik een doel hebt bereikt. Dat is voor mij de ultieme vorm van aangenamer leven. Maar helaas; soms lukt het niet. Dan kan ik gewoon niet helpen. Dan kan ik niet eens 0,00001% van de pijn wegnemen door alle goede wil die ik heb te tonen of door mogelijkheden die ik heb aan te boren. Dan kan ik alleen maar hopen, bidden en bewust zijn dat ik veel mag en kan doen maar niet de gave heb om alles voor heel de wereld aangenamer te maken.

0,00001% kans is een giga kans
Ik kan dus op 99,99999% van de vragen geen antwoord geven en misschien in 99,99999% van de gevallen geen hulp bieden. Is dat voor mij een reden om op te geven? Nee. Nee. Nee. Ik weet dat ik inmiddels pijnvrij ben, dat dat al een zegen is en dat er nog altijd 0,00001% kans is dat ik anderen kan helpen ook pijnvrij te worden. Geweldig. Het geeft me een rijk en gelukkig gevoel dat ik voor hen de wereld weer een stukje aangenamer kan helpen maken.

Pijn neemt overhand
Wat ik wel weet is dat we soms sterk geneigd zijn om op te geven. En dat is in een aantal gevallen nogal logisch ook. De pijn kan te hevig zijn. Ook ik heb uiteraard die momenten. Opgeven omdat de pijn zo hevig is of zo lang duurt dat we er wanhopig van worden. Natuurlijk ben je dan geneigd om het bijltje erbij neer te gooien. Natuurlijk heb je dan het gevoel dat wereld heel erg oneerlijk verdeeld is. Natuurlijk vat je dan positieve zaken niet meer op omdat je het gewoon beu bent. Vertwijfeling, pijn, radeloosheid zijn dan je beste maatjes. Gelukkig mag ik tot nu toe nog elke dag wakker worden en elke dag de kans geven om de mooiste dag van mijn leven te worden. Daar ben ik nog steeds elke dag dankbaar voor. Ik mag elke dag weer meehelpen om de wereld aangenamer te maken. Dat neemt bij mij heel veel pijn weg. Wat ben ik toch een rijk mens. Voor sommigen is het feit dat ik een rijk mens ben een reden om jaloers op te worden en af te kraken. Voor anderen is het juist een zetje in de goede richting en het bewijs dat het inderdaad anders kan.

Arno van Veen.

Aangenamer Voordeel zet zich in voor Stichting Aangenamer Leven

2010-09-19T23:25:00.006+02:00

Aangenamer Leven

Kies voor jouw leven

Kies voor het leven

Kies voor Aangenamer Leven

Durf te dromen

Durf te verlangen

Durf te kiezen

Durf te leven

Durf te geven

Durf te doen

Durf te denken

Durf groot te denken

Durf anders te zijn

Durf los te laten

Durf aan te pakken

Durf jezelf te zijn

Durf krachtig te zijn

Durf prachtig te zijn

Durf groot te zijn

Vrienden van Aangenamer Leven

2010-09-02T10:33:00.002+02:00

Vrienden zijn eerlijke mensen die weten dat jij het goede voor ogen hebt.
Martin, Joep en ik zijn al jaren bevriend. We hebben een band als het gaat om totaal leven-transformerende ervaringen (van hersenbloedingen, hartinfarcten, leven met een handicap, verlies van geliefden tot bijna dood ervaringen en totale afstand tot het aardse). We hebben er een band mee en we hebben er band door.

We hebben ook een band als het gaat om de absolute wil om de wereld iets moois na te laten. Mensen te helpen en rijkdom te bouwen door het sparen van prachtige momenten. De twinkeling in de ogen van een gehandicapt kind, dame of heer die we met onze stichting helpen, maakt ons de rijkste mensen ter wereld.

Daarin worden we niet altijd begrepen. Van de 100 mensen die zich aanmelden en met ons de wereld Aangenamer willen maken zijn er uiteindelijk 5-10 die werkelijk begrijpen waar het echt om draait. Die 5-10 mensen willen we danken. Die 5-10 mensen maken de wereld telkens een stukje aangenamer. Bedankt dat u met ons meedoet. Want ook wij; Joep, Martin en ik zijn gewoon mensen die de wereld gewoon aangenamer willen maken voor haar bewoners wij zijn ontzettend blij dat we daarin gesteund worden door mensen die beseffen waar het werkelijk om gaat en dezelfde drive hebben.

Leven zoals leven bedoeld is.

2010-09-02T10:18:00.001+02:00

Rennen we continue door het leven?
Jagen we continue ons lot of geld achterna?
Zijn we hier om geboren te worden, (n)iets te presteren wat we met of door geld belangrijk hebben gemaakt en daarna te sterven?
Wat is ons doel?
Heeft u uw doel al geformuleerd?
Bent u blij met dit doel?
Wilt u dit doel naleven of bijstellen?
Leeft u om uw doel te realiseren?
Kiest u voor Aangenamer Leven?

We zijn hier maar even

2008-12-05T14:23:00.008+01:00

Waarom leef ik? - Waarom leef jij? - Waarom Aangenamer Leven?
Ik keek om me heen, durfde mijn ogen te openen, en zag de onvoorstelbare ongelijkheid op deze wereld. De rijkdom, overvloed en geluk van de één tegenover de armoede, schaarste en tegenslag van de ander. Een vechtende wereld die over het algemeen vecht vanwege jaloezie en hebzucht. Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken.

'Kapot' maakt bewuster.
Op het moment dat ik het geluk had een hartinfarct te krijgen, uit mezelf te treden, al het aardse kwijt te raken, bezittingen werden afgenomen, failliet te gaan, in de WSNP te geraken, het doelwit van karaktermoord werd, besefte ik me pas hoe rijk ik was. Ja, het klinkt wellicht vreemd maar ik heb het geluk gehad om het allemaal te mogen meemaken. Het geluk omdat vanaf dat moment mijn ogen volledig open zijn gegaan. Geluk omdat ik weet wat rijkdom is en ik vanaf dat moment bewust hoe rijk ik ben. Steenrijk. Immens rijk.

Steenrijk en prachtige taak.
Rijk door in dit land te mogen leven en elke dag (ook al zou het van de voedselbank zijn) in staat ben om te kunnen eten en drinken. Rijk omdat mijn ogen zijn geopend en ik heb gezien, en nog dagelijks zie, hoe verslaafd mensen aan geld, macht en ego zijn. Miljoenen excuses worden aangedragen om geld, macht en ego te blijven voeden. Zelfs (karakter)moord en de slachtofferrol wordt daarbij niet geschuwd. Rijk omdat ik mag delen. Laten zien, horen, voelen dat wereld, de kosmos, alles wat leeft (ook wat je niet ziet) bestaat uit liefde.

Om me heen kijkend word ik ook dagelijks geconfronteerd met de grote ongelijkheid. Hij of zij die denkt dat hij of zij slim is heeft veel meer dan hij of zij die in achterstandssituaties leven. Achterstandssituaties door de mens bepaald. Achterstandssituaties door de mens in stand gehouden. Achterstandssituaties gecreëerd door jaloezie, afgunst en gebrek aan gezond verstand. Ik mag nu elke dag 'prediken' dat het anders kan. Dat het Aangenamer kan.

Vecht je tegen iets of kies je voor liefde.
Nu is er altijd een mogelijkheid om tegen de ongelijkheid te gaan vechten. Maar dat heeft geen zin. Vechten TEGEN kost energie die op gaat aan strijd en waar niemand wijzer van wordt. Maar je leven zinvol indelen en de korte tijd die we hier op de wereld zijn gebruiken om het leven van jezelf en anderen aangenamer te maken door te delen maakt mij immens gelukkig en rijk.

Wil je rijk leven?
Ga Aangenamer Leven.

Gelezen op het BLOG van Nathalie Lubbe Bakker

2008-12-03T11:10:00.008+01:00

Gelezen op het BLOG van Nathalie Lubbe Bakker.
Hoe aangenamer leven ten koste van anderen tegen je gaat werken. Het ultieme voorbeeld van hoe een aangename ervaring van iemand voor onaangename gevolgen voor een ander zorgt. Zelfs tot in NYC kan de Belgische politiek nog verbazen…Gisteren , op een normale rustige maandagavond sta ik dus achter de bar te werken. Plots horen we buiten een hels kabaal komt daar iemand keihard van de trappen gevallen binnen gestrompeld, gevolgd door een hele delegatie. Ik geloofde mijn ogen niet maar eerste minister van Defensie, P.De Crem komt daar echt s t i e p e l z a t binnen gestrompeld.

Nu weten we allemaal dat de Belgische trots niet bij mijnheer De Crem moeten leggen maar wat ik gisteren heb gezien heeft mij diep diep diep beschaamd gemaakt om mijzelf residente van Belgie te noemen. Blakend over Adamo, De Strangers en andere Vlaamse folklore liep hij te lallen tegen zijn Amerikaanse delegatie dat dit hetgene was waar Belgie al about was, Vlaamse folklore en bier… door het restaurant liep hij te lallen over de lichtjes van de Schelde ( maar dan zond hij de lichtjes van defensie…) Ook andere Vlaamse folkores werden getransformeerd door de minister himself in behoorlijk vulgaire liedjes waar hijzelf het hardste om liep te lachen.
Het ergste moest eigenlijk nog komen… Tijdens een gesprekje met zijn raadgever vroeg ik wat ze precies hebben gedaan in NY… wel zei die we hadden wat vergaderingen…Ik vroeg waar gingen die dan over…hij zei tja eigenlijk zijn deze geannuleerd want de rest van de UN zat in Geneve ( allee goe de Belgische minister met delegatie zit hier maar hun afspraken in Geneve…)dus vroeg ik weer ‘wisten jullie dat dan niet op voorhand… zegt hij ‘ jawel hoor maar weet je het is momenteel zo stil in Brussel, niks gebeurd er, dus konden we evengoed naar NY gaan, weet je ik was hier nog nooit geweest ????!!…
tja daar wordt je toch echt even stil van…Goed in ieder geval om te weten dat de financiele crisis tot bij de top van onze politiek doorsijpelt.
Op een bepaald ogenblik wilde Minister Van Defensie graag mijn taak achter de bar overnemen…Hij blaakte daarbij ‘maak je geen zorgen we betalen alles…’ Ik zei dat dat goed was maar dat of dat ik dan ook even zijn taak mocht overnemen. Samen werkt, I guess…

Bovenstaande publicatie op haar weblog had voor Nathalie nogal onaangename gevolgen zoals te lezen valt in een volgend bericht op haar weblog...
Ik heb nogal wat los gemaakt, te oordelen aan de vele reacties die het bezoek van de Belgische defensie aan NY heeft losgemaakt. Ook hebben veel journalisten contact met mij gezocht. Het laatste wat ik wilde, was olie op het vuur gooien en daarom heb ik die pers contacten zoveel mogelijk gemeden. Toch wil ik aan al die mensen die gereageerd hebben als afsluiting nog één keer op deze zaak terugkomen: de bedoeling van mijn blogje isNOOIT geweest om iemand schade te berokkenen of modder naar wie dan ook te gooien.

Mijn blog heeft geen enkele andere ambitie gehad dan mijn avonturen in New York aan vrienden en familie te vertellen. Ik heb geen polititieke of andere belangen om dit verhaal te verzinnen of zelfs op te blazen. Dat was ook niet nodig…

Bij het schrijven van mijn blog “Belgische defensie in New York” uitte ik oprecht mijn verontwaardiging en verbazing van wat er die avond gebeurd is. Ik gaf daarnaast slechts door wat een publiek persoon en zijn entourage van ambtenaren me te kennen gaven. Daarnaast heb ik enkel feitelijk vastgesteld dat er telefonisch verkeer is geweest tussen Defensie en de bar na mijn eerste post. Nog steeds blijft de inhoud van dat gesprek onduidelijk.

Minister De Crem moet voor zichzelf uitmaken of hij juridische klacht wil neerleggen. Uiteraard wil ik hierin volledige medewerking verlenen. Ik heb niets te verbergen.

Laat onverlet dat ik nieuwsgierig ben naar de precieze inhoud van het telefoongesprek tussen Defensie en mijn voormalige baas. Alsook het verband tussen mijn Nederlandse nationaliteit en de feiten begrijp ik niet zo goed. Maar misschien ligt dat aan mijn onwetendheid…

Graag wil ik nu gewoon verder met avonturieren door New York. En dit verhaal achter mij laten. Ik heb gezegd wat ik te zeggen had en wil hier verder niet meer iets aan toevoegen.

Discreet, indiscreet, tante Nonnekes en paterkes, achterbaksheid, vrijheid van meningsuiting, cafe bazinnen en politieke vuilmakerij… wat uw mening ook moge zijn met veel plezier heb ik geschreven wat ik heb gezien en gehoord.

Discretie dient inderdaad hoog in het vaandel te worden gedragen. Een mens hoort nou eenmaal te boeren en te hoeren, daar is zeker niks mis mee. Is zelfs een absolute noodzaak… Vandaar moest dit enkel een bezoekje zijn geweest van de Minister (na kantooruren…) dan had dit een doodgewoon ander leuk fait divers geweest, another funny story in NYC. ( Het is nu eenmaal zo dat een Belgische minister in NYC, in een Belgisch cafe toch wel wat bekijks met zich mee neemt)

Waar ik (en blijkbaar meerdere mensen) een probleem mee heb is het feit dat er zonder al te veel verantwoording reisjes kunnen worden geboekt , of deze al dan niet nodig zijn. En het lijkt me dan ook niet meer dan logisch dat deze feiten worden nagegaan.

Misschien hebben ze idd wel zeer vruchtbare meetings gehad, en is dit uiteindelijk een zeer nuttige reis geweest. Ik heb gewoon een ander verhaal meegekregen.

De barvrouw alias cafe bazin alias de meid